نتایج پخش مناسب پیگمنت در بستر پلیمری

پیگمنت ها ذراتی در سایز های میکرونی و بعضا نانومتری می باشند که در صورت پخش شدن مناسب و یکنواخت می توانند عمق رنگی بالاتری ایجاد نمایند. پخش مناسب به معنی جدا شدن تجمعات کریستال های با اتصال فیزیکی ضعیف (agglomerates) و قرار گیری مناسب پیگمنت در بستر پلیمری یا حلالی است که در صورت عدم انجام موفق این تجمعات می توانند به عنوان نقطه تمرکز تنش عمل کرده خواص مکانیکی سیستم را تضعیف کنند در صورتی که از پیگمنت اثر مانند پشت پوشی انتظار برود، بهترین پشت پوشی در درصد مشخص زمانی حاصل خواهد شد که پخش هرچه کامل تر اتفاق بیفتد زیرا که پشت پوش بودن پیگمنت هایی نظیر تیتان به علت تاثیر اختلاف ضریب شکست پیگمنت و پلیمر می باشد. و عبور نور از محیط اول به دوم است. از دیگر سو برای پیگمنت های شفاف عدم پخش مناسب باعث حضور تجمعاتی در پیگمنت می شود که اندازه آن ها درشت تر از حد در نظر گرفته شده می باشد و در برخورد به این تجمعات نور پخش شده شفافیت سیستم کاهش می یابد.